Ένα ακριβώς μήνας πριν από την απόλυση και η περιβόητη «άδεια απολύσεως» φαίνεται πως πήρε και αυτή απόσπαση σε προορισμό αντίθετο από το δικό μου…μέχρι να βρεθούμε…οι φετινές μοναχικές καλοκαιρινές ημέρες και νύχτες μοιράζονται μεταξύ Αγ. Μαρίνας και Αμαρουσίου.
Μοναδική συντροφιά εκεί όπου δεν υπάρχει πρόσβαση στο internet και με δυσκολία πιάνει το κινητό είναι το «Πρωινό με το Σωκράτη»…Είναι από τα λίγα καλοκαίρια που έχω αφιερώσει ώρες στην ανάγνωση (ίσως και μελέτη) ενός βιβλίου …και ο λόγος δεν είναι γιατί το φετινό καλοκαίρι είναι ήσυχο και μοναχικό, αλλά γιατί βρήκα ένα βιβλίο που μέσα στις σελίδες του αποτυπώνονται με ξεκάθαρο και κατανοητό τρόπο οι σκέψεις μου, οι συμπεριφορές μου, η καθημερινότητά μου, ο εαυτός μου…
Το βιβλίο «Πρωινό με το Σωκράτη» (Εκδ. Ψυχογιός) επιχειρεί να παρουσιάσει τι σχέση έχουν μερικές από τις σπουδαιότερες ιδέες που καταγράφηκαν στην Ιστορία – από τον τομέα της φιλοσοφίας, της ψυχολογίας, της κοινωνιολογίας και της πολιτικής – με το πώς ζούμε τη ζωή μας.
Και αν έχετε απορίες σχετικά με τον τίτλο… «Σύμφωνα με μια από τις πλέον περίφημες ρήσεις του Σωκράτη: «Ο δε ανεξέταστος βίος ου βιωτός άνθρώπω» και καθώς προτιμούσε το διάλογο από τους μονολόγους, θα σας έβαζε να αναλογιστείτε τον εαυτό σας και τις πράξεις σας με τέτοιο τρόπο, ώστε είτε να αποκτήσουν κάποια σπουδαιότερη σημασία, είτε να παρακινηθείτε να αλλάξετε διάφορα κι έτσι να δημιουργήσετε το νόημα που έλειπε από τη ζωή σας».
Και επειδή ο φετινός Αύγουστος είναι μήνας αναδιοργάνωσης και λήψης αποφάσεων, υπογράμμισα να έχω κατά νου τα εξής:
Για να είμαστε πραγματικά άνθρωποι, αντάξιοι της ξεχωριστής θέσης που μας παραχώρησε ο Θεός, πρέπει να έχουμε κάποια περιθώρια λήψης αποφάσεων. […] Και προκειμένου να λειτουργήσει όλο αυτό, πρέπει να υπάρχουν μερικά πράγματα τα οποία θα είναι αδύνατο να προβλεφθούν και για τα οποία ποτέ δε θα είμαστε εντελώς προετοιμασμένοι.
Από τα περιθώρια λάθους πηγάζει η ελευθερία, επειδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ελεύθερος να πάρει τη σωστή απόφαση αν δεν είναι ελεύθερος να πάρει τη λανθασμένη.
Καλό Καλοκαίρια και καλή εξερεύνηση για όσους το τολμήσουν!
Η μαγειρική έχει φέτος την τιμητική της, όχι μόνο στην τηλεόραση αλλά και στο Διαδίκτυο.
Προσωπικά δεν έχω ιδιαίτερες σχέσεις με το «άθλημα», όχι γιατί το αποφεύγω, κάθε άλλο το βρίσκω πολύ δημιουργικό και θα ήθελα να ασχοληθώ, αλλά είμαι ακόμα (… όχι για πολύ όμως) υπό τη σκέπη της οικογένειάς μου και της χαρισματικής μαγείρισσας – μητέρας μου.
Όταν όμως έρθει η ώρα που η κουζίνα θα πρέπει να γεμίσει από τη δική μου παρουσία και τις δικές μου μυρωδιές, ως μέλος της ψηφιακής γενιάς, είναι σίγουρο πως θα αναζητήσω ιδέες και οδηγίες διαδικτυακά και ακόμα πιο σίγουρο είναι πως ο προσωπικός μου «Τσελεμεντές» θα λέγεται delightful area
Το ανακάλυψα τυχαία από ένα guest post (Πίτσα σε 25 λεπτά) του φίλου cherouvim. Το ελκυστικό του design και η ποικιλία των συνταγών του ήταν αρκετά για να το προσθέσω στο Google Reader. Εκ τότε το παρακολουθώ καθημερινά διαβάζοντας κάθε συνταγή, ενώ παράλληλα φαντάζομαι τις μυρωδιές που αναδύονται από…τις εικόνες του!
Ο κατανοητός και αναλυτικός τρόπος γραφής των συνταγών συγκαταλέγεται στα προτερήματά του, ενώ εκείνο που το κάνει ξεχωριστό είναι οι «ζωντανές» εικόνες κυριολεκτικά πάνω από τσουκάλι, οι οποίες υποδεικνύουν τα στάδια υλοποίησης της συνταγής.
Μην διστάσετε να το συμβουλευτείτε στην περίπτωση που σκέφτεστε τι φαγητό να φτιάξετε αύριο, καθώς όλες ανεξαιρέτως οι συνταγές έχουν στόχο να γεμίσουν το καθημερινό τραπέζι με καλούδια κατάλληλα εναρμονισμένα…
Ελπίζω σε κάποιο επόμενο post, σίγουρα μετά από μήνες, να είμαι σε θέση να αναφερθώ και στην επιτυχημένη εκτέλεση κάποιας από τις ομολογουμένως λαχταριστές συνταγές… μέχρι τότε, απλά θα απολαμβάνω τις εικόνες, θα σκέφτομαι τις γέυσεις και που και που θα στέλνω κανένα email στην μητέρα μου ως πρόταση για την επόμενη ημέρα…
Πρόσφατα ο συμπαθής blogger javapapo έγραψε σε ένα άρθρο του πως «η μουσική που ακούς στην εφηβεία σου είναι η μουσική που θα γουστάρεις για πάντα»… και δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω καθόλου μαζί του.
Τα ακούσματα λοιπόν της εφηβικής μου ηλικίας, με οδήγησαν την Κυριακή το βράδυ (20/02/2011) στα σκαλιά του θεάτρου Παλλάς. Ο τίτλος της παράστασης «Όλα Αρχίζουν Αλλιώς» και πρωταγωνίστρια αυτής η Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που απολάμβανα τα τραγούδια και την ερμηνεία της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Κατά το παρελθόν έχω υπάρξει θεατής σε πολλές καλοκαιρίνες της συναυλίες. Όμως αυτή τη φορά «όλα άρχιζαν αλλιώς»… η επιβλητική αίθουσα του θεάτρου… η άριστη σκηνοθεσία της παράστασης… τα κατάλληλα σκηνικά και τα εφέ που τα συνόδευαν…οι αρμονικές ενορχηστρώσεις και οι αξιέπαινες εκτελέσεις των μουσικών… η κρυστάλλινη φωνή και ο ιδιαίτερος τρόπος ερμηνείας της Ελευθερίας Αρβανιτάκη έκαναν την παράσταση αυτή ξεχωριστή.
Ένα πραγματικό μουσικό ταξίδι… το οποίο αρχίζει στην ώρα του (21:00) και διαρκεί δυο (2) ολόκληρες ώρες…στο διάστημα αυτό, σιγοτραγουδάς νέες και παλιές επιτυχίες, που σε πηγαίνουν χρόνια πίσω, ακόμα και στα παιδικά σου χρόνια (προσωπικό βίωμα αυτό…)
Και επειδή στις μέρες μας το χρηματικό αντίτιμο έχει τη σημασία του σε κάθε επιλογή μας, αν τα 30€ (ελάχιστη τιμή εισητηρίου – 20€ φοιτητικό) σας φανούν αρκετά, να είστε σίγουροι πως μετά το τέλος της παράστασης, ίσως σας φανεί και λίγο, καθώς θα καταλάβετε πως γι’ αυτήν έχουν δουλέψει πολύ άνθρωποι με μεράκι και επαγγελματισμό…
Η χθεσινή μας βόλτα, ήταν θεατρική και σεξπηρική….για την ακρίβεια “Ολόκληρος ο Σέξπηρ σε μια ώρα”. Έχοντας προμηθευτεί τα εισιτήριά μας μέσω του Groupon.gr, φτάσαμε σχετικά νωρίς και μετά δυσκολία (εξαιτίας της δυνατής βροχής) στο Θέατρο Ροές (Ιάκχου 16, Γκάζι), ήπιαμε το ποτό μας (το οποίο συμπεριλαμβανόταν στη τιμή του εισητηρίου) και λάβαμε τις θέσεις που ομολογουμένως ήταν πολύ στενάχωρες.
Ο Άκης Σακελλαρίου, η Ναταλία Δραγούμη, ο Γεράσιμος Γεννατάς και ο Αντώνης Λουδάρος με αστείρευτο χιούμορ και εξαιρετικές ερμηνείες δημιούργησαν επί σκηνής ένα “κολάζ” των 37 έργων του Σέξπηρ. Παράλληλα η διαδραστικότητα με το κοινό ήταν ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό και αυτής της παράστασης, όπως και άλλων που έχω παρακολουθήσει το φετινό χειμώνα, γεγονός που υποδεικνύει μια νέα τάση στις θεατρικές παραστάσεις.
Για να είμαι ειλικρινής τα μόνα έργα του Σέξπηρ που γνώριζα (ως τίτλους) ήταν τα Ρωμαίος και Ιουλιέττα,Όνειρο Θερινής Νυχτός και ΑΜΛΕΤ… ίσως αυτός να ήταν και ο λόγος που απόλαυσα το θεατρικό «κολάζ» και την ερμηνεία των ηθοποιών. Σε διαφορετική περίπτωση, αν είστε φανατικός θαυμαστής και αναγνώστης των εργών του Σέξπηρ, αναπόφευκτα θα μπείτε στη διαδικασία της σύγκρισης και δεν ξέρω αν οι απόψεις μας θα ταυτιστούν.
Παρόλα αυτά, είτε γνωρίζετε είτε όχι τα έργα του Σέξπηρ, αξίζει να δείτε “ολόκληρο το Σέξπηρ σε μια ώρα”…και τότε (όπως συνέβει και στην δική μου περίπτωση) να σας δημιουργηθούν απορίες και ερωτήματα και να αναζητήσετε πληροφορίες και για τα 37 έργα του…
Ακουμπώντας στο προσκεφάλι, σχεδόν κάθε βράδυ, το μυαλό μας ταξιδεύει, προβληματίζεται, αναρρωτιέται, θυμώνει, ονειρεύεται….
Απόψε το βράδυ το παρακάτω βίντεο δίνει και αυτό με τη σειρά του τροφή για σκέψεις, προβληματισμούς, απορίες και όνειρα για ένα πανεπιστήμιο που σίγουρα δεν γνωρίσαμε ποτέ, όμως μπορεί να κλειθούμε να διαμορφώσουμε αύριο…
Ένα ακριβώς μήνας πριν από την απόλυση και η περιβόητη «άδεια απολύσεως» φαίνεται πως πήρε και αυτή απόσπαση σε προορισμό αντίθετο από το δικό μου…μέχρι να βρεθούμε…οι φετινές μοναχικές καλοκαιρινές ημέρες και νύχτες μοιράζονται μεταξύ Αγ. Μαρίνας και Αμαρουσίου.
